Wiesz, czy zarabiasz na budowie, zanim ją skończysz.

Żeby ostrzec Cię przed przekroczeniem, karta musi znać dwie liczby: za ile sprzedałeś robotę i ile miała kosztować. Bez nich nie udaje porównania, tylko prosi o ofertę albo wartość kontraktu.

• Oferta z MIRR: gdy przeniesiesz kartę na Wygrane, a przy budowie jest jedna oferta, MIRR sam oznaczy ją jako przyjętą i policzy plan z jej pozycji. Przy kilku ofertach klikasz „Ta wygrała” przy tej, którą przyjął klient.
• Umowa spoza MIRR: w edycji projektu, w części „Kontrakt”, wpisujesz dwie kwoty netto: „Wartość kontraktu” i „Planowany koszt”.

Klient w trakcie domawia taras, a przy rozliczeniu nikt nie pamięta kwoty. Na karcie wygranej budowy dopisujesz w części „Zmiany zakresu” opis i kwotę netto, zaznaczasz „Zaakceptowana”, a plan przychodu rośnie.

• Osobno oferta, osobno to, co doszło: każda zmiana ma swój wiersz, a pod listą stoi, o ile podniosła plan.
• Plan kosztów rośnie razem z planem przychodu, więc dobudówka nie wygląda na przekroczenie kosztów.

Ile naprawdę trwała robota i o ile zeszła z planu, zwykle wiesz tylko z pamięci. Wygrane zlecenie samo trafia na tablicę Produkcja, do kolumny „Oczekuje na start”, a dalej są kolumny „W realizacji” i „Finalizacja”.

• Rzeczywisty start i koniec: przesuwasz kartę do „W realizacji” albo „Zakończone”, a data zapisuje się sama.
• Poślizg i „Po terminie”: przy planowanych datach karta pokazuje, o ile dni start i koniec się rozjechały, a gdy budowa w kolumnie „W realizacji” przekroczy planowaną datę końca, karta liczy dni „Po terminie”.

W części „Czas pracy” widzisz, kto ile przepracował i przy jakich rodzajach prac. Godziny wpisuje ekipa w swoich telefonach.

• Do marży dopiero po wypłatach: zapisujesz wypłaty za miesiąc, klikasz „Rozlicz na projekty”, a agent dzieli koszt według godzin i zapisuje go, gdy potwierdzisz.
• Po pierwszym rozliczeniu przybliżenie: przy nowych godzinach widać szacowany koszt ze znakiem ≈, który do marży nie wchodzi.